Deze week lanceert Arthur Mensch van Mistral een voorstel om AI-bedrijven een bedrag te laten betalen voor al die copyrightclaims? Zo kunnen ze toch verder doen, en komt er toch geld binnen voor de creatieve sector.
Hoe kijken jullie naar AI-bedrijven en waar ze hun trainingsdata halen?
Lijkt mij praktisch heel onhaalbaar, iedere developer, schrijver of artiest zou zich moeten aanmelden op een gezamelijk platform op globaal niveau die dan heel transparant zal moeten zijn qua trainingsdata.
Is dat niet gewoon een heel complexe discussie, waar je mogelijks zelf nooit uitgeraakt?
Twee punten bvb die ik in die discussie heel moeilijk vind, maar waar ik ook geen antwoorden heb:
zoals @PieterDg al aangeeft (en Noordkaap ooit bezong): wat is kunst? waar trek je die grens? En wat is een creatief werk dat je al dan niet mag kopieren op een bepaald moment. Een open source repo is ook creatief werk, dus dan zou AI bedrijven daar ook een bedrag voor moeten geven, kan ik dan mijn code indienen? Zeer moeilijk
wat met de copyright issues? Ik denk soms het volgende: een kunstenaar, bvb schilder, bestudeert andere schilders, gaat kijken naar musea, volgt een bepaalde stroming, enz. Hij maakt een creatief werk en staat in een gallerij, en daar zegt men “dit is van kunstenaar X en je ziet duidelijk de invloeden van Y en Z”. Moet hij dan copyright betalen aan al die kunstenaars (die mogelijks nog leven) die hij ooit gezien heeft in een museum omdat zijn output daar uiteindelijk onrechtstreeks een gevolg van is? Want dat is net hetzelfde wat er nu aan het gebeuren is met AI. Velen zullen hier niet mee akkoord gaan, maar, als diezelfde schilder een exact zelfde schilderij maakt van een ander succesvol schilderij ga je dat wel plagiaat vinden. Het verschil zit in de kunstenaar, niet in de verf. AI is een tool. Als iemand zegt tegen AI maak een werk en kopieer exact de stijl van X, is het dan niet hij die moet aangesproken worden, en niet de tool. Als hij die tool gebruikt om zelf een meer creatief werk te maken, dan is dat idd gebaseerd op al die input die in die tool zit van die vele anderen… maar wat is het verschil met die schilder die al die werken gezien heeft?
Ik weet het, het is geen simpele discussie, en ik weet het antwoord zelf niet, maar het is niet zomaar triviaal om dat allemaal snel even af te handelen met een “copyright bedrag”.
De repo is open-source, dat wilt zeggen dat de auteur rechten afstaat voor gratis gebruik onder bepaalde voorwaarden. Er zijn ook heel veel tools (en muziek) die niet-commercieel gebruikt mogen worden, gratis en voor niets of onder een Creative Commons uitgebracht worden. Dat geeft een AI-bedrijf geen toegang, want de licentie is enkel gratis voor niet-commercieel gebruik.
Als je als auteur (code, muziek,…) voor een volledig open licentie kiest, tja…
Ligt het nuanceverschil hier niet op “inspiratie halen uit iets dat ik eens gezien heb en niet tot in de pixel kan opnieuw oproepen” en “ik heb letterlijk een digitale kopie van het werk en dat staat hier gelabeld als “werk van Kunstenaar X” zodat als iemand mij iets vraagt over Kunstenaar X ik dit kan gaan tonen.” Kunstenaar X zal trouwens ook niet blij zijn als Kunstenaar Y en Z in hetzelfde tijdperk exact hun stijl nabootsen.
Het gaat hier letterlijk om miljardenbedrijven die anders betalende content gaan verwerken (niet gewoon eventjes naar kijken) om die content nadien zonder licentie verder te verspreiden in gelijk welke zin.
Ik vergelijk het soms met het scenario van het jeugdhuis die een filmavond willen organiseren of het WK voetbal gaan uitzenden in hun zaal. Ze hebben absoluut niet de juiste rechten, al helemaal niet om er commercieel belang aan te hebben, maar het gebeurt wel, want aleja, die paar honderd euro. (Mocht Sabam het weten, ze stonden er wel met hun boekje, daar niet van.) Het probleem met deze vergelijking is wel dat in dit geval de “gebruiker” ook verantwoordelijk wordt geacht en niet Telenet/Proximus/…, die ervoor zorgt dat er TV kan worden gespeeld in het jeugdhuis.
In geval van punt 2 hierboven zullen zowel de kunstenaars Y en Z als hun opdrachtgever en/of koper van de namaak gestraft kunnen worden. Zélfs als je als koper je niet bewust bent van het kopen van een stuk namaak.
Voor mij voldoende analogiën om te trekken om toch stevig aan de kant van de auteur te staan. Maar ze moeten zich natuurlijk ook wel bewust zijn van hun rechten, keuzes en de gevolgen daarvan.
Als het idee is om het op een Sabam style iets te doen dan lijkt het me inderdaad niet haalbaar. Maar als het eerder iets is als het VAF (maar dan breder dan enkel Audio visuele zaken, ook code, literatuur etc…) dan lijkt het me wel iets.
Het is minder een betaling aan diegene die al iets hebben gemaakt waar AI op trainde, maar eerder een fonds om komende creatieve ideëen te funden. En zo de creatieve sector wel in leven te houden.
Zo is er wel een stimulans om nieuwe zaken uit te vinden en te creëeren, al dan niet in samenwerking met AI. Fund die ene gek met een idee om een nieuwe codeer taal te bouwen, want AI kan enkel bestaande code super efficiënt schrijven. Maar we hebben volgens mij nog onze menselijke creativiteit nodig om iets nieuws te maken.
We zijn hier nu, en we kunnen ons suf staren op wie heeft wat gedaan en moet daarvoor nog iets krijgen. Maar we moeten voort…
(Ik heb natuurlijk makkelijk praten want AI is niet getrained op iets waar ik bloed zweet en tranen in heb gestopt. Behalve dan misschien die ene geniale reddit post)